Even geen freubelberichtje, maar een berichtje van m'n vakantieweekje.
Ik was met een vriendin in sibculo. Er mocht maar één auto bij het huisje dat we gehuurd hadden. Mijn fiatje van een half jaar oud had ik op maandag op een parkeerplaats gezet. Mooi onder een lantaarn. Nog even een foto gemaakt. En verder lekker zorgeloos zijn. Op maandag winkelen, op dinsdag winkelen. 's Middags komen we thuis en vriendin Ans wil even bij de receptie een krantje halen. Dat duurde en duurde. Toen ze terug kwam zei ze met haar 'rustgevende' stem: even de auto goed neerzetten, want we moeten wat regelen, er is iets gebeurd. O, dacht ik en zei ik: is er ingebroken in het huisje? en ik dacht: wat voor kostbaars hadden we bij ons. Maar Ans reageerde niet. En na 30 jaar vriendschap weet ik wel wat dat betekent: het is erger. dus ik dacht: oei, is er iemand overleden. Maar dan hadden ze ons toch wel mobiel gebeld. Nee, zei Ans, ik zal het maar zeggen: je auto is gisteravond uitgebrand!
Het gevoel dat ik toen voelde, kan ik niet omschrijven. Ongeloof, dat vooral. Maar ook meteen: ja en wat nu?
We kregen eerst een kopje koffie. Bakkie troost heet dat in zo'n geval. Dan politie bellen, die zegt: kom hier maar aangifte doen. Naar het politieburo, praten met de agent die het gezien heeft. En ik had de auto of wat er van over was, nog niet gezien, want die was meteen afgevoerd naar Ommen. Leuke plaats, Ommen, maar dan om te winkelen. En niet om een in-memoriam uit te spreken over dat leuke autootje.
Hieronder foto's: voor en na. Total make-over. Dat wel, maar de verkeerde richting uit.
Inmiddels heb ik een nieuwe auto besteld, die komt in januari. En er zijn geen persoonlijke ongelukken gebeurd. Het is 'slechts' materiaal. Maar het is wel jammer.
Ik ben nu een boekje aan het maken met foto's van het gebeuren. Die zul je later zien.
Beste mensen, ik ben over de schrik heen. Boos ben ik wel op die mensen die niet met hun vingers van andermans spullen af kunnen blijven.
Nou, jullie zijn weer op de hoogte.
Tot een volgende keer, met een beter bericht.
Groeten,
Afke
Ja dat is verschrikkelijk schrikken ik las gisteren het mailtje van sjaak, ik zou ook verschrikkelijk boos zijn ze moeten gewoon van je spullen afblijven.
BeantwoordenVerwijderengroetjes Agnes
Ohhh... niet te geloven... ik dacht eerst: O, leuk, Afke gaat ook lekker op stap met een vriendin, net als ik. Maar jij hebt iets erg naars meegegemaakt.
BeantwoordenVerwijderenIk begrijp je boosheid... hoe is het mogelijk dat iemand dit voor de lol doet!
Je boekje zal een herinnering worden met gemengde gevoelens, maar wel helpen verwerken.
Groetjes, Marjan
Hallo Afke,
BeantwoordenVerwijderenmaar allééé....maar neen toch.....écht of wat ?!!!
Ik zat eerst nog met een lach naar je leuke auto te kijken, maar mijn lach ging over in kijken met open mond en lezen met grote ogen en nog eens lezen,....maar helaas bleef de tekst hetzelfde en dacht ik , amai Afke moet nijdig zijn vanbinnen nu! Geef je geen ongelijk hoor en wens je sterkte!
Groetjes, Jaimie
Hoi Afke.
BeantwoordenVerwijderenWat erg naar voor jou.
Kan me voor stellen dat je boos bent.
Dat iemand dat voor de lol doet snap ik niet.
Wens je veel sterkte toe.
Groetjes van Afke R.
sjonge sjonge toch das echt te gek voor woorden jammer dat je weekend zo moest eindigen
BeantwoordenVerwijderengrtjs
Hallo Afke, wat een naar bericht!!! Het is moeilijk voor sommigen om van andermans spullen af te blijven helaas.
BeantwoordenVerwijderenDank voor je bezoek en je berichtje...zo je nog interesse hebt kan je me nu volgen hoor.
Dag hoor!
Jee Afke, ik dacht ik ga gezellig even op je blog neuzen en dan lees ik dit bericht!! Wat erg zeg! Kan me voorstellen dat je dan even niet weet waar je het moet zoeken, gelukkig inderdaad geen persoonlijke ongelukken maar ik kan me voorstellen dat je toch wel heel verdrietig hier om bent! Hopelijk heb je snel weer een andere leuke auto en kan je dit snel vergeten! Groetjes Marianne
BeantwoordenVerwijderen