weekje vakantie

Dag allemaal,
Even geen freubelberichtje, maar een berichtje van m'n vakantieweekje.
Ik was met een vriendin in sibculo. Er mocht maar één auto bij het huisje dat we gehuurd hadden. Mijn fiatje van een half jaar oud had ik op maandag op een parkeerplaats gezet. Mooi onder een lantaarn. Nog even een foto gemaakt. En verder lekker zorgeloos zijn. Op maandag winkelen, op dinsdag winkelen. 's Middags komen we thuis en vriendin Ans wil even bij de receptie een krantje halen. Dat duurde en duurde. Toen ze terug kwam zei ze met haar 'rustgevende' stem: even de auto goed neerzetten, want we moeten wat regelen, er is iets gebeurd. O, dacht ik en zei ik: is er ingebroken in het huisje? en ik dacht: wat voor kostbaars hadden we bij ons. Maar Ans reageerde niet. En na 30 jaar vriendschap weet ik wel wat dat betekent: het is erger. dus ik dacht: oei, is er iemand overleden. Maar dan hadden ze ons toch wel mobiel gebeld. Nee, zei Ans, ik zal het maar zeggen: je auto is gisteravond uitgebrand!
Het gevoel dat ik toen voelde, kan ik niet omschrijven. Ongeloof, dat vooral. Maar ook meteen: ja en wat nu?
We kregen eerst een kopje koffie. Bakkie troost heet dat in zo'n geval. Dan politie bellen, die zegt: kom hier maar aangifte doen. Naar het politieburo, praten met de agent die het gezien heeft. En ik had de auto of wat er van over was, nog niet gezien, want die was meteen afgevoerd naar Ommen. Leuke plaats, Ommen, maar dan om te winkelen. En niet om een in-memoriam uit te spreken over dat leuke autootje.
Hieronder foto's: voor en na. Total make-over. Dat wel, maar de verkeerde richting uit.




Inmiddels heb ik een nieuwe auto besteld, die komt in januari. En er zijn geen persoonlijke ongelukken gebeurd. Het is 'slechts' materiaal. Maar het is wel jammer.
Ik ben nu een boekje aan het maken met foto's van het gebeuren. Die zul je later zien.
Beste mensen, ik ben over de schrik heen. Boos ben ik wel op die mensen die niet met hun vingers van andermans spullen af kunnen blijven.
Nou, jullie zijn weer op de hoogte.
Tot een volgende keer, met een beter bericht.
Groeten,

Afke

droge voeten

Dag allemaal,

Het water is vannacht maar een heel klein beetje gestegen. We hebben onze voeten droog kunnen houden. Ik weet niet wat de verwachtingen verder zijn, maar ik zie nog steeds aanhangers met koeien voorbij rijden. Maar het regent niet meer en dat is een goed teken.
Vanmorgen kreeg ik weer een telefoontje van een vriendin dat iemand die we beiden kennen is overleden. Dan ga je gelijk aan de slag om een kaartje te maken. Een eenvoudig kaartje. Maar daar ben je toch een hele tijd mee bezig. Papier uitzoeken, welke tekst, welke sketch. ach, ik hoef jullie niets te vertellen.
Nu zit ik eigenlijk te wachten op Sjaak. We zullen weg (leuke winkel...), maar het oud papier moet aan de straat en dan moeten alle stapels uitgezocht worden. Gevolg: de hele kamer ligt vol met stapels. Vreselijk. Ik zit dus boven op m'n knutselkamer te wachten tot het sein veilig is gegeven.



Groeten maar weer en tot een volgende keer.

Afke

brede maas

Dag allemaal,

Wat een regen! Onze achtertuin grenst aan de Maas. Aan de overkant is Maaseik. Toen we vanmiddag thuiskwamen, was het water hoog.

De Maas is breed, wordt er in het dorp dan gezegd. Achter in onze tuin hebben we een heuveltje. Sjaak staat op dat heuveltje naar het water te kijken en naar de koeien die nog op het land staan.

Die koeien moeten er af, de stal in. Sjaak gaat de buurboer helpen. Hij belt mij dat hij bij de boer is. met andere woorden: kom en maak foto's. Het is nog een heel gedoe om die koeien in de stal te krijgen. Nog een andere buurboer is ook aan helpen, want onze buurboeren zijn al op leeftijd. Het is het dorpsgevoel bij uitstek. Inmiddels wordt het wat donkerder, maar het water stijgt 20 cm. per uur. Dat wordt vanavond laat nog eens kijken. En morgen moet ik erwtensoep halen, want toen we hier kwamen wonen vond onze schoonzus dat wel goed, hadden ze een adresje om erwtensoep te eten als ze naar de hoge Maas kwamen kijken. Nou, zolang het water de kelder en de kamer niet inkomt, vind ik het best.

Dit was het voor nu.

Groetjes,

Afke

waxinekaartje

Dag allemaal,
Terwijl op de tv veslag gedaan wordt van de intocht van Sinterklaas, ben ik lekker aan het knutselen. Ik heb nog net wel gezien hoe een babypiet door de schoorsteen kwam. Ik heb Sjaak meteen opdracht gegeven alle schoorstenen dicht te maken. Stel je voor!
Maar voor de rest gaat het goed.
Ik heb dus een waxinelichtjeskaart gemaakt. Nou ja, afgemaakt, want de kaart zelf had ik al op de cutiesdag gemaakt. Gisteren heb ik dat leuke tekststempeltje gekocht. Ik moet elke maand een paa dagen naar Doorn voor een studie en daar hebben ze een scrapwinkel. Gisteren dacht ik dat ik dat winkeltje maar eens moest opzoeken. Nou, het was gewoon aan het einde van de straat, ik was er al een paar keer langsgereden(!) en het is geen winkeltje, maar een winkel. Jullie kennen het misschien wel, het heet Paper & Pictures. Het leuke van verschillende winkels is, dat er steeds weer ander dingen zijn. Gelukkig maar, nu kun je nog eens afwisselen. Op naar de volgende winkel.
Maar eerst het kaartje. Ja, daar valt misschien niet zoveel meer over te vertellen. O ja, Tilda met het sterretje is ook nieuw. Voor mij dan.




Nu ga ik maar eens aardappeltjes in de oven zetten. Het Limburgse zuurvlees zal tegen die tijd ook klaar zijn en met een pot appelmoes zijn manlief en ik weer helemaal tevreden.
Morgen weer een dag. Maak er een mooie van!
Groetjes en tot de volgende keer.

Afke

zakdoekje leggen

Dag dames,
Jawel, voor de tweede keer vandaag. En ja, een deel van de verplichtingen is gedaan. En omdat ik bij die dingen veel moet nadenken heb ik een goed excuus om even iets anders te doen. Nee, ik weet het ook bij freubelen moet je nadenken anders gaat het op z'n kop of scheef of fout. Nou bij mij gaat dat ook zo al denk ik nog zo na. Zo ook bij dit hoesje voor zakdoekjes. Op de cutiedag hebben we het gemaakt. Dat wil zeggen, ik ben een heel eind gekomen en vandaag heb ik het afgemaakt. En de fout? die zie je niet. Want die zit aan de onderkant. Ik had nl. op alle onderkant stukjes tape gedaan. Maar het hoeft maar op 1 lang onderkantstukje. Snap je het nog? Nou maar het is keurig opgelost door nog een design papiertje er onder te plakken. en degene die dit werkstukje krijgt is zoooo verkouden dat ie het niet ziet.
Wie de gelukkige is? Geen idee. Misschien de eerste de beste die ik tegenkom en die echt sn.....verkouden is.



Dit was het weer even. Nu moet er weer eten gekookt worden. In het kader van we gooien met z'n allen teveel eten weg, wordt het witlof en geen friet. (kreun, of zou ik toch??? Morgen weer een dag????)
Tot de volgende keer.
Groetjes,

Afke

Spijbelgevoel

Dag allemaal,
Vandaag heb ik een spijbelgevoel. Er ligt een berg werk te wachten, maar ik ben toch eerst een kerstkaartje gaan maken. Ik heb me laten inspireren door een kaartje van Ingrid . De sokjes en het wantje hebben inmiddels alle kleuren gehad, van geel via groen naar deze kleur. Het witte stempelkaartje heb ik een kleurtje gegeven met chalk. Misschien moet ik dat met het tekstlabeltje, dat uit twee verschillende stempeltjes is samengesteld, ook doen. Maar daar moet ik nog even over denken.

Zo. Nu ga ik toch maar even taken doen die moeten. Misschien heb ik vanmiddag nog tijd over om één van de projectjes af te maken waar ik op de gezellige cutiedag bij Agnes en Jaqueline aan begonnen ben.

Bedankt voor het langskomen en tot een volgende keer

druk weekend

Het is weer een druk weekend geweest. Eerst zijn we zaterdag naar Apeldoorn geweest. Daar was het najaarsfestival van het Leger des Heils. Ik zing in het plaatselijk zangkoor van de kerk van het Leger en ons zangkoor mocht meezingen met het grote festivalkoor. Het was een prachtige dag een een geweldige avond. Als blijk van waardering heb ik een kaartje voor Roel en Ellen van Kesteren gemaakt. Roel en Ellen zijn een enthousiast stel. Hij is verantwoordelijk voor de muzikale zaken van het Leger, is dirigent van het Amsterdam Staffkoor van het Leger. Dat is een prachtig koor vol enthousiaste mensen. Ellen is van de algehele organisatie en loopt zo'n zaterdag heen en weer te rennen om alles in goede banen te leiden.
Onderstaand het kaartje voor hen, waar ik nog een briefje in wil plakken met een persoonlijk dank-je-wel.

Afgelopen zondag was weer heel iets anders. We hebben een spokentocht gelopen, in Lommel (B). Prachtig versierde tuinen en mensen die als heks of 'lijk' je aan het schrikken probeerde te maken. Een goede tegenhanger voor de belevenis van zaterdag. De foto's van deze toch zijn niet goed genoeg om hier te laten zien. Maar geloof me, het was af en toe echt eng, daar in dat donkere bos.
Dit was het weer voor nu.
tot een volgende keer.
Groetjes,
Afke