Van elke dag iets moois maken, dat is het motto.
Om kwart voor vier ging de telefoon. En al heb je bereikbaarheidsdienst en weet je dat het kan gebeuren, je schrikt toch. Het is inderdaad het ziekenhuis, of ik kan komen, want het gaat toch slecht met de patient. Natuurlijk kom ik. Dilemma, ga ik daarna terug naar huis of niet. Half 6 klaar en dan 3 kwartier naar huis rijden, om te douchen en weer om te keren. Nee, ik blijf. Kan ik even iets voor mezelf doen, maar ook rustig dingen doen waar ik normaal overdag niet zo aan toe kom. Vandaar het bericht op dit onmenselijk vroege uur. Maar ik denk dat ik iets heb kunnen betekenen voor deze patient en zijn familie. En dan is het toch goed? M'n kater komt donderdag. Maar dat zien we dan wel weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten